untitled

Untitled

The winds turn wild, roar in my ears
the feeling so distant, the cold so near
still I can't, forget what is
or moreover, what is no more

My feet go numb, as I remain
outside, where I stand and stay
myself to blame, curse to shame
and still no tears, run down my face

To crave and long for, what isn't mine
behold the burden, that isn't mine
stand on my heels, never to kneel
not a drop, that I can feel

The days go by, can't help but fight
for what isn't mine to have at night
no more this life has ever been
yet still there's hope, the end's not near.

gedicht

Seagulls sail the winds,
grey with white rimmed wings,
caressing the salty air,
pregnant with moist,
filled with rains to come.

An English drunk sings Elvis-songs,
says hello to all who walk, pass by,
and I don't pity him, he's having fun,
while I just sit, on a bench in Ostend,
Feelings brewing with ferocity to come,
like the sea spits out its waves,
with layer after layer, cessation not a care,
yet I myself do care, although there is no point,
the storms that rush inside me,
aren't mine to calm.

And so I sit there, on a bench in Ostend,
wishing I was drunk, singing a happy Elvis-song

Gedicht

Een side-project houdt me er een beetje van om veel te posten, maar hier is alvast een kleintje ^^

A doorknob blinks
as a ray of golden sunlight
makes it shimmer, shine
and gleam until it hurts the eye

The doorknob winks
as its very existence
is an invitation
waiting for acceptance

The door is shut
there is no key
thought of what could be
is without warrant, but free

Gedicht

Nog maar eentje ^^

Silence was broken
in the light of razorsharp madness
instinct which was flawless
fails to make decisive action
as a trembling hand signifies
passive action being
what unsatisfies the heart
that wants you to race through
a blinded rage and fight

Gedicht

Wederom een lange tijd sinds ik voor het laatst iets op mijn blog gezet heb, en dan is het nog niet een nieuw deeltje van Gemiste Kansen. Doch, misschien dat het wel aangenaam is om te lezen, en is het eerste gedicht sinds lange tijd die uit mijn spreekwoordelijke pen is gevloeid. Het is lichtjes gebaseerd op het werk van John Keats, een Engelse dichter wiens werk me altijd heeft gefascineerd. Het stukje kan wat moeilijk overkomen voor iemand die zijn/haar Engels niet goed beheerst, doch mij kan het niet schelen, ik schrijf wat ik wil :p have fun ^^

Of Guilt and Love

As terror subsides, your vague reflection passed me by
galvanized I flee to dreams, where worries needn't be
a solemn thought becomes my being, my fear a distant memory
yet I tremble for what I feel is mending, a pain, a tear, misogyny

I count my fingers and the days, but craving you does never fade
a mind reluctant to admit, my limbs show signs without my merit
stretch my arm to catch the wind, for it knows that I have sinned
there is nothing left behind, but a soothing whiff, divinity

Every time I must recall, but push away events so cold
why denial is truths' forgery, it had been but could not be
real a moment, all was well, all illusions as I dwelled
no absolution without knowing, yet guilt made reason futile

Schreeuw van Evanga 21

Excuses voor de laattijdigheid :p Hier is deel 21 van SvE. Enjoy!

Een daad veroorzaakte
het onvereenzaamd verdriet
Evanga zal lijden, net als ik
niets kon me schaden
behalve mezelf, en mijn verleden
de tijd neemt wraak
oefent zijn geduld
en slaat toe
wanneer het niet verwacht wordt

Schreeuw van Evanga 20

Jawel, deel twintig van SvE! Morgen komt deel 21 of een random stukje. HF! ^^

En in wanhoop voeg ik me
weerloos voor het onbekende
bij dat wat ongewild is
deserterend van mezelf

Haar lieve blikken te verliezen
door eigen onvolkomendheid
wetend doch onbeseffend
de tol van Haar veranderlijkheid

De ziel verscheurd in weemoed

Random gedichtje

Gisteravond had ik nog een momentje waarin ik mijn vingers wat voelde kriebelen. Daarop schreef ik dit stukje poëzie. Goed of slecht, reacties zijn altijd welkom ^^

Morgen komt het volgende deeltje van SvE


Een peulschil om te onthouden
wat deert en pijn doet tot op het bot
terwijl je de wereld moet bewegen
elke zee bezeild hebben
en elke avond je je kapot moet drinken
om te vergeten wat altijd blijft
de drijfveer voor je waanzin

Herinneringen zijn sneller dan mij
maar elke keer dat zij er is
met haar kleur en zoete geur
is de gruwel zo ver weg
en de tranen weggekust
met haar zachte, rode lippen
eventjes, heel kort en vluchtig
vervaagt mijn smart in niets

Schreeuw van Evanga 19

Alweer het volgende gedicht, hoezee, hoezee! Als je wil weten wanneer ik een update maak op de blog, abonneer je op de RSS-feed, dan verwittigt je browser je wanneer die opstart. Als je niet weet hoe, ask a friend ~_^ Volgende post komt morgen :p

Heel even een momentje
om te vergeten, wie ik ben
mij herinnerend, aan wie ik zijn wil
voor Haar, en Haar alleen
onverwijld doe ik het, in Haar bijzijn

De wil is er, en ik word
wie ik niet meer zijn kon
maar faal om het te blijven
en word gedwongen af te wachten
Het Einde, zo nabij

SvE en Gemiste Kansen .pdf-update

De nieuwe .pdf's van SvE en Gemiste Kansen zijn klaar om gedownload te worden :p (zie rechterkant onder .pdf's). Misschien post ik ook algauw een link voor het stukje fantasy waar ik ook mee bezig ben. Dat is echter te kort op dit ogenblik om echt van belang te zijn. Innieweis, HF ^^

Schreeuw van Evanga 18

Volgende deeltje weeral uit SvE. Zoals ik waarschijnlijk al eerder vermeld heb, zijn deze gedichten samen een soort "verhaal", dus de .pdf downloaden kan wel nuttig zijn om het overzicht te bewaren over de verhaallijn. Het volgende deel van Gemiste Kansen is in de maak, maar door de taak-overload die Artevelde me weer mee opzadelt zal het even duren voor die op de blog zal verschijnen :( . Volgende deel van SvE zal in een paar dagen wel verschijnen. Veel pret nog ^^


De geest in het karkas
dat voordien eens een mens was
nu vals en onbetrouwbaar
in eeuwig zelfbehoud handelend
ben ik, en toch weer niet
de verpletterende nostalgie
naar die tijd zonder zorgen
doch besef van de werkelijkheid
raakt me op een manier
het vreet, en ik verzet me
tegen de stroom van gedachten
en toch, de nieuwsgierigheid broeit

vogelgedicht

In een vlaag van avondlijke dichterlijkheid, vond ik de woorden voor een klein gedichtje, waarvan ik hoop dat jullie het leuk vinden ^^ reacties zijn welkom *Snap snap, grin grin, wink wink, nudge nudge, know what I mean, say no more, say no MORE!!!* :p

Sierlijk zijn de machtige slagen
waarmee de vogel doorheen de lucht klieft
beweging die hen vrijheid geeft
de wind te bezeilen als een schip
zonder mast en zonder ra
zwak gebonden aan die aarde
voor hen een rustplaats
een graf, een oogstveld
en de plaats waar zelfs voor hen
het leven moet beginnen
want geen vogel is
ooit geboren aan die hemel

Schreeuw van Evanga 17

Nieuw gedichtje uit SvE ^^ De volgende zal in enkele dagen ook op mijn blogje komen te staan.

Zo verdoemd zij de dag
dat de ongenaakbare Liefde
koesterend die gewillige
uitgebannen wordt
en ik in angst
wegvlucht in mezelf

Dat het laatste sprankeltje mensheid
zich verbergend achter een gelaat
weggevreten en uitgehold
tot de kleinste kern
van het menselijk verstand
overblijft, om mij te kwellen

Schreeuw van Evanga 16

Heel lang geleden, maar ik ga er toch mee doorgaan. Verwacht nog enkele posts van SvE in de komende weken. HF

eerste gedicht van Deel 4: Bekering van de Enkeling

De dag was aangebroken
dat het zonlicht op me scheen
maar De Nacht, onwezenlijk levenloos
mij in haar armen sloot

Onbedoeld en ongeweten
wat niet mocht zijn, gebeurde
onvermoed het gebroken vertrouwen
dat in alles zal ontbreken

random gedicht

Al een tijd geleden sinds ik nog gepost heb op m'n blogje, blijkbaar doet al die alcohol er geen goed aan :p. Hier is althans een nieuw gedichtje van me. Vervolg op Schreeuw van Evanga komt er tegen eind van de week aan. Een nieuw deel van Gemiste Kansen is ook in de maak. Is het te donker? Te depri? Te whatever? Me doesn't care about the opinion of you puny lifeforms![yhbt] Enjoy ;-)

Het was niet meer en nooit geweest
dat die ogen zich op mij richtten
gedachten die me heimelijk blinddoekten
en enkel een glasraam in stof te zien was
een ideaal dat nooit kon zijn
hoop die een illusie bleek
lichtkrans die brak als steen
een blik langs me heen
gaand op mijn weg, gedwee.

Schreeuw van Evanga 15

Excuses voor de lange afwezigheid, de laatste tijd ben ik druk bezig geweest met m'n vakantiejob. Gezien ik iedere keer de ochtendshift heb, heb ik dan ook niet veel zin om in de namiddag nog veel actieve bezigheden uit te richten... Hier is het volgende deel althans van SvE ^^ enjoy!

Het wezen eind'lijk vorm gegeven
door een naakte enkeling
die zelfs niet beter wou weten

Gevangen en gemarteld
in een stortvloed van emoties
kruipt zijn geest weg in zichzelf
ontnomen de controle
ontnomen de nu gewenste dood

Ervarend wat het is
een zondige mens te wezen

Schreeuw van Evanga 14

Ook alweer de veertiende post met een gedicht (of meerdere) van SvE. Het zijn er twee in deze post, omdat ik 1: al sinds de 20ste niet meer gepost heb op m'n blog, o.a. door mijn aanwezigheid in Dessel vorig weekend, en 2: lui ben en me er schuldig over voel :p

Volgende deel van Gemiste Kansen is in de maak. Tegen zondagnamiddag/avond zou die erop moeten staan. Abonneer je op de RSS-feed om verwittigd te worden bij nieuwe posts ^^




Twee ogen zien een Waarheid
die enkel Tweedracht kan beleven
want zowel wraak als vergeving
zijn immer in de maak

De dood nog niet gesmaakt
besluit Hij om te nemen
een mens die Hem leven heeft gegeven



En hij die dacht dat niets kon deren
en onder een stralende zon
tussen het lange gras, blijdschap beleefde
keek onbevangen op, toen Hij
met duizend schreiende,
vloekende monden
op hem afstormde, en innam
waar een deel van Hem ontstond

Schreeuw van Evanga 13

Terug van weggeweest ^^ Hieronder staat het nieuwe gedicht uit SvE, pdf is ook bijgewerkt. Ook: vanaf dat ik weer inspiratie (en zin) krijg om verder te werken aan Gemiste Kansen vind je het hier (en enkel hier) terug! Abonneer je gerust op de rss-feed om een berichtje te krijgen vanaf dat er een nieuwe post is.

HF, Kame

De Duistere kruipt dichter
als een onzekere wolf
niet wetend of Hij werk'lijk
voor zijn prooi wil gaan
Als een donker onheil
een onweerswolk in de verte
de schaduw geworpen
aan de rand van het bestaan
de wroeging evenzeer
een deel van Zijn lichaam

Schreeuw van Evanga 12

Tweede gedicht uit het deel: Het weerloze Bestaan. Deze zal morgen bij de pdf gevoegd worden als ik er tijd/zin voor/in heb. Een betere opmaak zal er dan eventueel ook zijn. Have fun ^^


Verwikkeld zijn ze als wortels
het verleden, heden en toekomst
met de grond die hen omarmt

Het eeuwige verlies
eens het verleden, vervuild en onleefbaar
het nu en dan wurgt
en enkel plaats is
voor een zielige nostalgie
waaruit een bitter sarcasme
als een gapende mond van aarde
verstikkende walmen verspreidt


*PS: vind je sommige gedichten/teksten te pessimistisch of negatief? Denk er dan gewoon aan dat het net de miserie, de pijn, het imperfecte, de radeloosheid en wanhoop, en alle "onaangename" dingen zijn die ons de creativiteit schenken.

"In een perfecte wereld is er geen noodzaak voor creativiteit, en is kunst een concept waar niemand ooit toe zou verleid worden, omdat er geen enkel nut voor zou zijn."

SvE kan ook zo worden geïnterpreteerd om een gelijkaardige gedachtengang weer te geven.

Schreeuw van Evanga 11

Het eerste gedicht uit het derde deel van Schreeuw van Evanga, wat "Het weerloze Bestaan" heet. De pdf zal spoedig geüpdate worden, maar opmaak is wel voor na de examens, wanneer ik er meer tijd voor heb.

Een wank'lende gestalte onder invloed
beweegt zich door de gangen
van een paleis groots in need'righeid
waar gastvrijheid de beminning is

Doezelend komt Zij wakker
de in onrust geschapen droom
gestaag een gevaarlijk komen
weerloos in vergulde ketens

Een ruisende wind vanuit de kier
ogen gluren met bitt're pijn
een verstarde gedaante in twijfel
bevangen door een kilheid

Spoedig komt Hij aan
de tekens in gedachten
van nakende rampspoed
maar niet het begin
niet het einde van

Het weerloze bestaan